یادداشتهای پراکنده یک خبرنگار

خداوند بزرگ را هزاران بار درود که لطف و عنایتش همواره در زندگی ام جاری است و نمی دانم چگونه شکرگذارش باشم.سر سوزن ذوقی دارم که خدا کند بتوانم در مسیری درست بهره اش را ببرم و خدا کند همیشه خادم بندگانش باشم.مایلم همیشه از مهر سخن بگویم و کاری ندارم به جفای دیگران که کم هم نیست و همان هم غنیمت است...اگر با دیگرانش بود میلی/چرا ظرف مرا بشکست لیلی.
هر جا و در هر لحظه ای که باشم تلاشم این است:اعتلای نام لیلی می کنم/خاطر خود را تسلی می کنم
شاید نوشتن در این صفحه هم در همین مقصد باشد؛با خودم عهد بسته ام که تا جان در بدن دارم برای خلق خدا کار کنم.
من اینم.